ختای‌نامه

۱- بخش‌هایی از آن، مرا بیش از همه به یاد آن شعر شاملو انداخت:
«درباران و به شب / به زير دو گوش ما / در فاصله‌یی كوتاه از بسترهای عفاف ما / روسبيان / به اعلام حضور خويش / آهنگ‌های قديمی را / با سوت / ميزنند. / (در برابر كدامين حادثه / آيا / انسان را / ديده‌ای / با عرق شرم /بر جبينش؟)
... با این همه / ای قلب در به در / از یاد مبر که ما / من و تو / عشق را رعایت کرده‌ایم / از یاد مبر که ما / من و تو / انسان را رعایت کرده‌ایم، خود اگر شاهکار خدا بود / یا نبود»